|
| |
FREDDY C. HAAYEN
Curaçao,
11 februari 1941 – Den Haag, 22 juli 2007 |
Producer, manager en platenbaas Freddy Haayen, ontdekker van onder
andere de Golden Earring, is zondag 22 juli op 66-jarige leeftijd aan de
gevolgen van een hersenbloeding overleden in het Bronovo Ziekenhuis in
Den Haag.
Haayen, bekend als producer, heeft tijdens zijn carrière ook hoge
posities vervuld bij diverse platenmaatschappijen in binnen- en
buitenland. Begin jaren zestig werkte hij naast zijn studie als
magazijnbediende bij platenmaatschappij Polydor, maar wist binnen enkele
jaren door te dringen tot de top van het bedrijf. Eén van zijn eerste
wapenfeiten dateert uit 1964, toen hij het Britse bandje The High
Numbers contracteerde. De groep zou later grote successen vieren onder
een nieuwe naam: The Who. Haayen ontdekte in 1965 de Golden Earring,
toen nog The Golden Earrings geheten, bij een optreden in Scheveningen.
Hij bezorgde de band een eerste contract en een eerste hit, Please Go en
zou voor bijna een kwart eeuw onlosmakelijk verbonden blijven aan de
Haagse band als producer en manager. Freddy Haayen tekende midden jaren
zestig als eerste de later wereldberoemde acts als de BeeGees, Cream en
Jimi Hendrix. Inmiddels was Haayen opgeklommen tot Deputy Managing
Director van Polydor.
Haayen was indertijd een drijvende kracht achter de zogenaamde Nederbeat
en werkte onder meer als producer van Wally Tax, Sandy Coast van Hans
Vermeulen en Earth & Fire. In 1968 richtte hij met Willem van Kooten en
Peter Koelewijn de productiemaatschappij Red Bullet op, onder meer
verantwoordelijk voor de Golden Earring en de wereldwijde hit Venus van
Shocking Blue. Koelewijn en Haayen hadden in 1969 onder de naam Zoef
Zoef & De Bevers en in 1970 onder de naam The Freddies tweemaal zelf een
notering in de Nederlandse Top 40 met respectievelijk Loekie Loekie en
Comedy is over now. Als gastmuzikant was Haayen regelmatig betrokken bij
sommige van zijn producties.
In 1971 stapte Haayen uit Red Bullet en begon aan een internationale
carrière bij Polydor. Haayen werd directeur van Polydor Nederland en
later Polydor Engeland. Hij nam de oversteek over de oceaan en gaf
leiding aan Polydor USA. Haayen bleef tevens achter de schermen
betrokken bij de Golden Earring en was een belangrijke factor in het
Amerikaanse succes van de Haagse band. In 1981 tekende Haayen Phil
Collins, de drummer van Genesis. Iedereen had zijn twijfels over de
zangkwaliteiten van Phil maar Haayen bracht als hoogste baas van Polydor
Amerika het album `Face Value´ uit en verkocht er vijftien miljoen
exemplaren van. Freddie Haayen was inmiddels vice-president van Warner
Records International in New York. In de jaren tachtig werd hij gegrepen
door het Europese succes van Stars On 45, een project van de Haagse Jaap
Eggermont. Geen label wilde die plaat in de USA of Canada, maar hij
zorgde ervoor dat een klein label, Radio Records, de single uitbracht.
Het nummer belandde op nummer 1 en werd ook een grote hit in Mexico en
Zuid-Amerika.
In New York begon hij 21 Records en maakte onder meer van Twilight Zone
van de Golden Earring een top-10 hit. Het label was niet echt succesvol
en daarom besloot Haayen om met zijn gezin terug te keren naar
Nederland. Hier aangekomen werd hij in 1987 directeur van
platenmaatschappij CNR. Eind jaren tachtig en begin jaren negentig was
Haayen actief als producer van de Haagse band Urban Heroes. De laatste
jaren van zijn leven hield hij zich bezig met diverse projecten op zowel
het gebied van muziek als daarbuiten, o.a. de bouw van een bioscoop in
Scheveningen. Als gastmuzikant was hij overigens altijd zeer nauw
betrokken bij diverse muziekproducties, hoewel credits daarvoor vaak
niet werden vermeld. Datzelfde geldt voor zijn werk als
executieveproducer in welke functie Haayen ook bij veel projecten
betrokken is geweest, o.a. bij ABBA die hij in 1973 voor Europa onder
contract nam.
Deze unieke Haagse platenbaas overleed in 2007 op 66-jarige leeftijd in
Den Haag.
|
|
